Hertenbosch, Zevenmorgenbos, Schoolbos. Het zijn de tot de verbeelding sprekende namen van de drie bossen die de Helmichwandelroutes bezoeken. Ook gaat het langs landhuis Huis Baak en door het dorpje Baak zelf. Afwisseling dus volop tijdens de Helmichwandelroutes. De vier gemarkeerde routes kunnen worden gecombineerd. Hierdoor heb je keuze uit afstanden die variëren van 3 tot 9 kilometer.
Praktische informatie
Lengte: 9 kilometer
Startpunt: Café Het Wapen van Baak, Wichmondseweg 30, 7223 LH, Baak
Markering: Gemarkeerd, GPS-track
Wandeling: Helmichwandelroutes
GPS-track: Mijn GPS-track
Kerk en café
Startpunt van de routes is Café Het Wapen van Baak. Het ligt tegenover de imposante kerk in het centrum van Baak. Zowel kerk als café stammen uit 1890. De Sint Martinuskerk is niet meer als kerk in gebruik, het café vervult zijn functie nog steeds.
Landgoed Baak
Je zou het misschien niet verwachten als je over de lange, rechte doorgaande weg tussen Doetinchem en Zutphen naar Baak rijdt. Verscholen achter het dorpje vind je daar het Landgoed Baak. Het speelt de hoofdrol in de Helmichwandelroutes. De routes zijn genoemd naar de familie Helmich. Lang was Huis Baak in bezit van deze familie. Werner Bernard Helmich mocht zich de laatste ‘Heer van Baak’ noemen. In 1956 verkocht hij het bezit aan een christelijke orde, die er een klooster van maakte. De Helmichwandelroutes zijn ontwikkeld door Baaks Belang, in nauwe samenwerking de zoon van de laatste ‘Heer van Baak’.
Huis Baak
Vanaf de start loop je meteen een prachtig landschap binnen. Een doorkijkje geeft zicht op een kleine weide, fraai omringd door bomen en struiken. Al snel slaan we af. We lopen verder over een smal wandelpad, langs de gracht om het landhuis. Vanaf het pad een mooi zicht op de achterkant van het landhuis. Vroeger was dit de voorkant, lees ik in de folder. Huis Baak is niet publiekelijk toegankelijk, maar vanaf een bankje aan de rand van het pad kun je het wel rustig bekijken.
’t Hertenbosch
“Welkom Wandelaar. Welkom in dit schone Baakse land. Hier staan wij dan. U slechts een ogenblik, en twee eeuwen ik”. Het staat te lezen op een houten bordje op een kennelijk twee eeuwen oude beuk. We zijn aangekomen in ’t Hertenbosch. Een parkachtig stukje bos, direct grenzend aan het landhuis. Centraal staat een door hoge bomen omgeven bosvijver, die door een slingerend beekje wordt gevoed. Vroeger speelden hier blijkbaar de herten, nu kunnen mensen hier – behalve wandelen – spelen. Het stukje bos is verrijkt met sportieve uitdagingen als een klauterrek, hordeloophekjes en een buikspieroefenstam. Een leuke uitdaging is ook de wiebelbrug.
Langs de beek
We pakken de gele uitbreiding en zetten koers richting het Zevenmorgenbos. Maar voordat we het bos induiken slaat de route af. We hebben het landgoed even verlaten en lopen een mooi stuk langs een beek. Het is de Oosterwijkse Vloed. Een smalle en korte beek, die in Zelhem ontspringt en even verderop uitstroomt in de grotere Baakse Beek.
Zevenmorgenbos
Waar de naam Zevenmorgenbos vandaan komt is niet helemaal duidelijk. Maar het zou kunnen dat het te maken heeft met de grootte. Een ‘morgen’ was ooit een oppervlaktemaat. Een deel van een akker dat je in een ochtend kon ploegen. Maar – zo lezen we in de folder – het bos is driemaal groter dan zeven ‘morgens’. Tja, het blijft nog even onzeker.
Wel zeker is, dat het hier heerlijk wandelen is. De paaltjes met gele markering leiden je over smalle bospaden, door een afwisselend bos. Centraal in het bos een groep statige hoge beuken. Een bankje geeft uitzicht erop. Wat een mooie, rustige plek.
Naar Baak
Via het – wat grootte betreft – bescheiden Schoolbos, lopen we weer richting het landhuis. We komen ook weer langs de prachtige bosvijver, die we nu vanaf de weg zien. Hier kun je ervoor kiezen direct terug te lopen naar de start, of de blauwe routeverlenger aan je wandeling vast te knopen. Die gaat onder meer door het Baakse Veld. Tussen de akkers door wandel je dan naar het dorpje.
Baakse Kapel
Aangekomen in Baak, lopen we langs een ruïne die eruit ziet als een vervallen kasteeltoren. Het zijn de overblijfselen van de Baakse Kapel, leert de folder. Gebouwd in 1362. En met zijn meer dan een meter dikke muren staat hij er nog steeds – zij het sinds de hervorming verwaarloosd.
Het dorpje is niet groot, dus ook al snel komt de kerk weer in zicht. En daarmee het einde van de mooie Helmichwandelroutes. Het was een wandeling vol afwisseling: over het landgoed Baak met zijn verschillende bossen, plus uitstapjes naar de beek en naar Baak zelf.
