Greffelkampsepad: Klompenpad vanuit Didam

Het is een gebied met twee gezichten. Hier ontmoeten de hogere zandgronden en lagere kleigebieden elkaar. Het zorgt voor tegenstellingen in het landschap. Deze maken het Greffelkampsepad, vanuit Didam, tot een afwisselend Klompenpad.

De Nevelhorst

De parkeerplaats van tennisvereniging Didam is startpunt van het 11 kilometer lange Greffelkampsepad. Wie wil kan de wandeling inkorten tot 8 kilometer. Terwijl de bestuurder van de auto naast me op witte tennisschoenen richting de tennisbanen vertrekt, doe ik mijn wandelschoenen aan om richting Recreatieplas de Nevelhorst te lopen. Deze waterplas is het begin van het Klompenpad.

Hazenpad

De grote plas is achtergebleven nadat hier tijdens de Tweede Wereldoorlog veel zand is afgegraven. De Duitse bezetter wilde snel Arnhem met Duitsland verbinden. Voor de aanleg van een weg was zand nodig. Deze voorloper van de A12 werd door de plaatselijke bevolking ook wel het Hazenpad genoemd: in geval van een geallieerde invasie kon Duitsland zich snel hierover terugtrekken.

Kampenlandschap

We keren de waterplas de rug toe en wandelen verder over een licht slingerende, halfverharde weg. Aan weerszijden zandbruine akkers, waar het ingezaaide maïs net boven de grond aan het komen is. In nette rijtjes volgen ze de kromming van de weg. We wandelen hier over de uitlopers van de hogere zandgronden. Een gebied dat al langer geleden ontgonnen is. Van het oorspronkelijke kampenlandschap is – zoals op de meeste plekken in ons land – veel verdwenen. Maar de licht slingerende wegen en onregelmatig gevormde akkers zijn er een mooie herinnering aan.

Greffelkamp

We slaan af en lopen natuurgebied Greffelkamp in. Het gaat verder over een smalle zandweg, tussen brede rijen bomen door. Het gebied is in beheer van Staatsbosbeheer en speelt een belangrijke rol in het Klompenpad. Greffelkamp is overigens niet alleen de naam van het natuurgebied, maar ook de naam van de nabije plattelandskern. Op de terugweg komt het Greffelkampsepad erlangs. En hiermee is gelijk de naam van het Klompenpad helder.

Overgang

De overgang naar het vanouds lager gelegen gedeelte van de route is duidelijk. De paden zijn rechter geworden en de boerenpercelen rechthoekig. Het is pas later ontgonnen – in een tijd dat men hield van ‘efficiënte’ rechte lijnen. Het Klompenpad loopt verder langs de rand van een akker, en langs een rechte brede sloot. In een oude geknotte wilg zingt een grasmus het hoogste lied, boerenzwaluwen scheren over het nog kale akkerland. In de sloot bloeit het waterviolier uitbundig. Zo bereiken we de routeverkorter. Wie wil kan hier afslaan en zo de wandeling verkorten tot acht kilometer, in plaats van de volledige elf.

Langs het water

De hoofdroute gaat verder over een smalle, stille asfaltweg, richting de Didamse Wetering – die ook luistert naar de naam Hengelder Leigraaf. Al in 1761 is begonnen met het graven van deze afwatering. Want hier op de grens van de hogere zandgronden en de lagere kleigronden was de wateroverlast groot. We volgen de Didamse Wetering bijna twee kilometer lang, over een smal wandelspoor langs de rand van weilanden en akkers. De akkerrand wordt opgefleurd door uitbundig bloeiend fluitenkruid. In de wetering staan hier en daar gele waterlelies, met hun grote drijvende bladeren, in bloei.

Leugenbank

Na een half uurtje lopen langs de waterkant (wat is het hier stil en verlaten) nemen we afscheid van de wetering. Over een vergraste lange, rechte zandweg lopen we richting buurtschap Greffelkamp. Een lange rij hoge essen langs het pad is ons gezelschap. De huizen van Greffelkamp komen dichterbij – en we komen aan bij de Leugenbank. Op deze plek in het ‘centrum’ van de plattelandskern werd vroeger het nieuws besproken. Maar geen volk op dit moment op de bank. En even verderop heeft de familie Schaap ook geen nieuws te melden.

Terug in het bos

De routeverkorter voegt zich weer bij het hoofdpad. En duikt voor de tweede maal natuurgebied Greffelkamp in. We wandelen verder over slingerende bospaden, tussen bomen en struiken. Het gebied is rijkelijk voorzien van zitbankjes. Zoals die bij de kikkerpoel, die uitnodigt voor een kleine pauze.

De Baerle

Maar liefst zeven havezaten telde de omgeving ooit. Het buitengebied van Didam was blijkbaar populair bij de adel. We passeren de voormalige havezate De Baerle, gebouwd in de 15e eeuw. Tegenwoordig gaat het door het leven als Westernboerderij De Baerle. ‘Dé specialist voor zakelijke en particuliere groepsuitjes’, lees ik.

Klompenpad vol afwisseling

Dan komt Recreatieplas De Nevelhorst weer in zicht. En hiermee het einde van dit Klompenpad vol afwisseling, door het buitengebied van Didam. Wie de lus langs de Didamse Wetering wil overslaan kan kiezen voor de routeverkorter. Zelf vond ik de wandeling langs het water een mooie toevoeging aan het Klompenpad, door weer een heel ander type landschap.