Door de uiterwaarden, over landgoederen, langs oude landhuizen, door het bos en over rustige binnenwegen. Het 14 kilometer lange Klompenpad Leuvenschepad, door het buitengebied van Leuvenheim, biedt veel afwisseling.
Uiterwaarden
Zo’n 750 inwoners telt het plaatsje Leuvenheim. En al meer dan tien eeuwen ligt het hier aan de IJssel. Tegenwoordig wordt het dorpje doorsneden door de drukke doorgaande weg tussen Dieren en Zutphen. Geen wonder dat het Klompenpad daarom vanaf de start zo snel mogelijk de rust van de uiterwaarden zoekt. Al snel stuiten we op de winterdijk van de IJssel, die het achterland tegen hoogwater beschermt. Vanaf het wandelpad over de dijk een prachtig uitzicht over de uiterwaarden, met daarachter de rivier. Van de drukke N348 is niks meer te merken.
Gelderse Toren
Helaas moeten we even verderop toch een kleine kilometer het fietspad langs de doorgaande weg volgen. Om de simpele reden dat een deel van de uiterwaarden niet vrij toegankelijk is. Maar na tien minuutjes langs de weg slaan we weer af. ‘Welkom op Landgoed De Gelderse Toren’, begroet een bord bij de toegangsweg ons. We keren het doorgaande verkeer weer de rug toe en wandelen over een mooie oprijlaan weer richting de IJssel. Daar, aan de rivier, staat de Gelderse Toren. Al sinds 12e eeuw in bezit van de Zutphense graven. Ook nu nog particulier bezit – en kort geleden gerestaureerd naar de staat van een eeuw geleden.
Spankeren
We komen aan in het volgende dorpje: Spankeren. Hier begint ook het Apeldoorns Kanaal. Al twee eeuwen de waterweg tussen de IJssel en Apeldoorn; met destijds een prijskaartje van 300.000 gulden voor de aanleg. Maar we gaan niet langs het kanaal het achterland in – het gaat verder over een rustig binnenweggetje. Waar we een mooie, oude hoeve uit 1792 passeren, zo is op de gevel te lezen.
De Bockhorst
Nog ouder is havezate De Bockhorst, waar we even later langswandelen. Het adellijke huis stamt uit de 15e eeuw. Net als de Gelderse Toren recent grondig gerestaureerd, om het oude karakter te bewaren.
Soerense Beek
We verruilen het asfalt voor een met op dit moment kale bomen omzoomde zandweg. Het lange, rechte pad gaat tussen akkers en weilanden door. Een ooievaar zoekt iets eetbaars op het lege maïsveld, hoog boven ons cirkelt een buizerd door de wolkeloze lucht. We kruisen de Soerense Beek, die hier over een lage stuw van keien naar beneden klettert. Het water komt uit het Soerense Broek, een nat natuurgebiedje iets verderop. Bij de Gelderse Toren zal het in de IJssel uitstromen.
Mooi
Geel-rode markeringen langs het pad vergezellen ons. Het Klompenpad loopt hier gelijk met het Hanzestedenpad. Een 120 kilometer lang wandelpad langs Hanzesteden, van Doesburg naar Kampen. Ook vergezellen plassen en modder ons op deze zandweg. Waterdichte wandelschoenen zijn vandaag geen overbodige luxe. Maar mooi wandelen is het hier wel.
Rabatten
De Leuvenheimsestraat brengt weer asfalt onder de voeten. De lange, rechte weg gaat linea recta naar het eindpunt van de rondwandeling. Maar het Klompenpad gaat nog even de andere kant op: het maakt een lus door het bos. We wandelen langs een rabattenbos, waar greppels tussen de bomenrijen de bosgrond droog moeten houden.
Wagenzwaaien
Langs het smalle Appellaantje worden de bomenrijen aan weerskanten van de bosweg, op twee plekken onderbroken. Het zijn wagenzwaaien, leert de Klompenpaden-app. Het geeft paard en wagens de mogelijkheid elkaar te passeren. De Leuvenheimse Beek brengt ons weer naar Leuvenheim. Aan de rand van het dorp lopen we langs Huis den Bosch. Een landhuis dat dateert uit het begin van de 17e eeuw – en nog steeds particulier bezit. Hoge rietkragen en hagen onttrekken het landhuis aan het zicht vanaf de openbare weg. Privacy voor de bewoners – en geen foto dus.
Stopplaats
Ooit stopte hier de trein. Nu razen de treinen tussen Arnhem en Zutphen hier alleen maar voorbij. Toen de spoorlijn eind 18e eeuw werd aangelegd vond de eigenaar van landgoed De Wildbaan het prima dat deze dwars door zijn goed zou lopen. Maar dan moest de trein wel op verzoek stoppen op die plek. De stopplaats Leuvenheim was tot 1917 in gebruik.
Afscheid
We steken de doorgaande weg, die het dorp doorsnijdt, weer over. Met een laatste blik over de uiterwaarden en de IJssel nemen we afscheid van het Leuvenschepad. Een Klompenpad met af en toe kritische reacties op de website van Klompenpaden. Zo zouden de paden te recht zijn en het verkeer van de N348 te storend. Veel rechte paden klopt, maar deze horen bij dit type landschap – dat voor mij ook wel weer zijn eigen charme heeft. En de N348, tja, die is helaas niet helemaal te vermijden. Maar de routemakers hebben duidelijk wel hun best gedaan deze zoveel mogelijk te ontlopen. Kortom: een Klompenpad dat het wandelen meer dan de moeite waard is!
